گزارش نقد و بررسی «مورچه هایی که پدرم را خوردند » در خانه ی فرهنگ گیلان

گروه داستانی خانه­ی فرهنگ گیلان عصر روز سه­شنبه مورخ 16-5-86 به نقد و بررسی مجموعه داستان «مورچه هایی که پدرم را خوردند» اثر علی قانع پرداخت.

در ابتدای این نشست  علی قانع به ذکر بیوگرافی از خود پرداخت  و داستانی از مجموعه­ی را با نام «بلوغ» برای جمع خواند.

او در ادامه گفت: تواضعی که در داستان­نویسان گیلانی است در هیچ کجای ایران وجود ندارد. متاسفانه در تهران این طور رسم است که حتماً باید وارد باند­های محفلی بشوی تا بتوانی داستان بخوانی و عرض اندام کنی. خوشبختانه در گیلان و خانه­ی فرهنگ این فضا وجود ندارد. و من از این بابت بسیار خوشحالم. اگر قرار باشد نام  10 هنرمند را در عرصه­ی ادبیات نام ببریم مطمئناً 5 نفر آن گیلانی خواهند بود و به راحتی از کنار نام شان نمی توان گذشت.

او در ادامه گفت: یک نفری در خارج از ایران گفته نویسنده های ما بی سوادند البته ممکن است به روز نباشند اما مطمئنا بی سواد نیستند.

انتقاد پنجه ای از صفحات ادبی روزنامه ها در مصاحبه با ایبنا

 

متاسفانه در مطبوعات نيز انتظاري كه جامعه روزنامه‌خوان دارند برآورده نمي‌شود. گويي همه دبيران سرويس ادبي از يك دفترچه تلفن با 10 تا 12 شاعر كپي كرده‌اند و همين دفترچه را نیز در اختيار ديگر دبيران سرويس‌هاي ادبي قرار مي‌دهند. 

گزارش متنی و تصویری حضور فریدون فریاد در خانه ی فرهنگ گیلان

 

   

فریدون رحیمی (فریاد) 11 مرداد در حلقه­ی شاعران 5 شنبه­ها همیشه­ی خانه­ی فرهنگ گیلان حضور یافت.

فریاد شاعر و مترجم آثار یانیس ریتسوس شاعر ملی یونان طی 22 سال اقامت در یونان به عنوان سفیر و رایزن فرهنگی به خوبی توانسته نسبت به معرفی و شناخت فرهنگ و ادبیات دو کشور نقش قابل ستایشی ایفاء کند.

                        

او که سال­ها با ریتسوس دوست بوده توانسته ترجمه­هایی بسیار شبیه به اصل به خوانندگان فارسی معرفی کند. در ابتدا قسمت هایی از فیلم مستند یکی از فیلم­سازان مطرح یونان درباره­ی فریدون فریاد به نمایش گذاشته شد.

            

سپس در ابتدای حضور فریاد، علی رضا پنجه­ای مسوول حلقه­ی شاعران 5 شنبه ها همیشه­ی خانه­ی فرهنگ گیلان خاصه برای نوآمدگان و جوانان از شعرهای آرمان خواهانه­ی ریتسوس گفت، سپس فرامرز طالبی نویسنده و از دوستان فریاد به طور مفصل از زندگی و آثار فریاد و دلبستگی اش به فرهنگ زاد بومی­اش گفت.

 

      

                                علی رضا پنجه ای ( شاعر و روزنامه نگار )

فریاد از شعرهای خود برای حاضران خواند، سپس درباره­ی ترجمه­هایش از ریتسوس، فرهنگ یونان و اشتراکات فرهنگی مشترک با آن­ها موضوع ساخت فیلم سیصد که بر اساس لشکر کشی خشایار شاه به یونان و شیطنت و دشمنی با ایرانی­ها توسط سازندگان فیلم، همچنین موقعیت شعر امروز یونان و نکات مشترک و توفیر آن با شعر معاصر ایران سخنانی به سمع و نظر حاضرین رساند. وی در قسمتی از صحبت­هایش به مفهوم نبودن شعر و شاعر در جامعه­ی یونان اشاره کرد. و این که از شاعران ما تنها خیام، سعدی و فردوسی را می­شناسند و بس.

   

                   از راست: علی رضا پنجه ای، فریدون فریاد ، فرامرز طالبی

در پایان، دوستان حلقه به پرسش و پاسخ با فریاد پرداختند، عکس یادگاری و امضای کتاب از نکات صمیمی و جالب این نشست بود.

           

                                نفر جلو محمود بدرطالعی ( نویسنده)

                                نفر پشت فرامرز طالبی   ( نویسنده ) 

 

         

                       از راست : یاسر متاجی ، مهدی ریحانی ، پیمان نوری

   

                               فریاد فریاد در حال توضیح فیلم خود

     

     از راست : بهزاد عشقی (نوسینده و منتقد سینما) - مهدی رضازاده (شاعر)

  

شناخت نمایش نامه ی مدرن در « خانه ی فرهنگ گیلان»

گروه تئاتر خانه­ی فرهنگ گیلان در روز چهارشنبه 10 مرداد 86 جلسه­ای را با عنوان «مقدمه­ای بر شناخت نمایش­نامه­ی مدرن» ساعت 17 در مکان خانه­ی فرهنگ برگزار خواهد کرد و ورود برای علاقه­مندان آزاد است.

سخنران این جلسه آقای «شهاب مجدی» مدیر گروه تئاتر و عضو هیات علمی دانشگاه تنکابن است. او متولد 1349 در تهران است که مدرک کارشناسی ادبیات نمایشی را در سال 76 از دانشکده­ی هنر و معماری و همچنین مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال 80 از دانشگاه تربیت مدرس اخذ کرده است.

وی عضو هیات علمی امناء انجمن نمایش شهرستان تنکابن می­باشد و از عمده­ترین فعالیت­هایش داوری در چند جشنواره­ی تئاتر و فیلم همچنین کارگردانی نمایش«فقط یک نور تخت» نوشته­ی یوسف فخرایی است. مجدی بین سال­های 75 تا 77 به عنوان نویسنده نیز با گروه کودک شبکه­ی دو سیما همکاری داشته است.

شهاب مجدی هم اکنون نمایش­نامه­ای با عنوان «شاعر شعر من» را نیز در دست چاپ دارد.

گزارش حضور هوشنگ ابتهاج ( ه.ا.سایه) در خانه ی فرهنگ گیلان

 

حدود یک ساعت قبل از تشکیل کارگاه حلقه­ی شاعران 5 شنبه­ها همیشه­ی خانه­ی فرهنگ گیلان تلفن همراه علی­رضا پنجه­ای مسوول گروه شعر فارسی خانه به صدا در آمد و اباذر غلامی یکی از دوستان سایه گفت، سایه امروز به حلقه­ی شما می­پیوندد، او خلاصه­ای از کارنامه­ی خانه را دیده و گفته این برنامه­ها در آلمان و تهران هم با این کیفیت و کمیت برگزار نمی­شود.

                 

 

 او گفت من برنامه­ی کاری شما را با خود به آلمان می­برم تا دخترم که در این کارهاست از آن استفاده کند.سایه تقریباً با همگی حاضرین عکس یادگاری گرفت و کتاب­های خود را برای­شان امضاء کرد و با صبر و حوصله به پرسش­های علی­رضا پنجه­ای برای چاپ در نشریه­ی گیله­وا – ویژه­ی فرهنگ هنر و ادبیات – درباره­ی شعر معاصر، سنت، مدرنیته و آوانگاردیسم پاسخ گفت.

سایه در بخشی از صحبت­های خود گفت از مزایای بد عمر دراز، دیدن مرگِ دوستان و خاطره هاست. او از فضای موجود در عرصه­ی ادبیات گله کرد. از این که هنرمندان همدیگر را نفی می­کنند.

       

 او در ادامه افزود: بین شعر من، کسرایی، شاملو و اخوان فرسنگ­ها فاصله بود اما شعر همه را کپی می­کردیم و در محافل مختلف برای دیگران می­خواندیم و شعر یکدیگر را مطرح می­کردیم و هرگز ادعای گذر از نیما ، شاملو و ... نداشتیم. اما الان این طور نیست. نه در شاعران نه در اهل موسیقی، متأسفانه همدیگر را نفی می­کنند

او پس از خوانش شعر توسط شاعران حلقه گفت: عناصر خوبی در شعرها هست اما به جز یکی – دو مورد در این جا، من در کلِ شعر ایران آن تفاوت و سبکی که باید باشد را نمی­بینم همه انگار دارند مثل هم می­نویسند و بر یک تم.

        

 سایه در پایان گفت: گیلان همیشه با اهمیت بوده و این برنامه­های شما  در کمتر جای دنیا و ایران به این خوبی تشکیل می­شود.